Çoban Çeşmesi

(ODTÜ Makina Mühendisliği lisans ısı transferi dersi 3.deneyine ithafen yazılmıştır.)

Bir boydan bir boya fully developed akar
Biri finli biri finsiz çoban çeşmesi
Ey ısının kitabını yazan üstadlar
Nasıl verir sonuçlar çoban çeşmesi?

Kazan suları ısıtınca
Pompa yukarı basınca
Hele bir de vanayı açınca
Ilık ılık akar çoban çeşmesi

Hemen ısınmam der çalıştır önden
Nice asistanı kaldırdı erkenden
Steady state uniform assumption derken
Ömrümüzü yedi çoban çeşmesi

Erkan plastikten gelmiştir tası
Zordur debileri ayarlaması
Yardıma koşar iğne uçlu vanası
Şıpır şıpır damlar çoban çeşmesi

Yetmedi mi ısı dersinin derdi?
Nice makinacılar yerlere serdi.
Ödev ile ısıttı sınavla gerdi,
Yaktı kaç ocağı çoban çeşmesi.

Lab sheet i yanınızda getirin
Dikkatli dinleyin, hızlıca bitirin
Raporları haftaya 5 e kadar getirin
Üzmesin sizi çoban çeşmesi

Dönen, yanan...

Fidan mı olsam, yaş iken eğilsem...
Ağaç mı olsam, asice dirensem.
Toprak mı olsam cümlesini çağırsam.
Meyve mi olsam hizmeti tatlı,
Diken mi olsam batışı ani...
Yağmur mu olsam gidip gidip gelen,
Güneş mi olsam hepsini besleyen..
Ya da insan mı olsam hepsini anlamlandıran:
Tohumu içinde barındıran,
Fidana emek veren,
Ağaca değer veren,
Meyveden nasibini alan,
Dikenin batışından kanayan,
Yağmura muhtac olan,
Güneş'ten içi yanan..
Topraktan olan, toprağa kavuşan...
Hak'tan gelen, Hakk'a giden...
Döne döne yanan, yana yana dönen...

Dut ile Bas

Bir dutum olsa benimle dertleşecek,
Gövdesi tenin kadar ak,
Perdeleri kaşların kadar siyah…
Parmaklarım öpse onları aralarından…
Sesi sesin kadar içten olsa…
Yine de gözlerin olmadan sen olabilir mi?
Bir basım olsa o da bana benzese,
Buğulu konuşsa.
Deli dolu coşsa, sonra dinginleşse…
Tüm yedilileriyle sana yürüse.
Neye yarar ki yedili dokunuşlar?
Dutuyla beraber olamadıktan sonra…

Uşşak ezgiyle...

Belki de keskin söylemeli bazen
Az, öz, etkili...
Kocaman hisler sadece bir dörtlüğe sığmalı,
Hatta sığamamalı...

"Her mevsim içimden gelip geçersin
Sen vefasız yolcu kalbim viran edersin
Merhaba demeden Elveda dersin
Sen vefasız yolcu kalbim viran edersin"

Hüseyin Çolak

Kör Niko'nun Sakin Meyhanesi

Açtım Kör Niko'nun Meyhanesi'ni
Hicazlarla hüzzamlarla meşke geldik
Dolapta dibinde tortusu kalmış bir rakı şişesi...
İki portakal iki elma hazır oldular o anda
Biraz beyaz peynir, biraz da nemli kuruyemiş...
İki bardak koydum, çay bardağı ama...
Şişenin dibinden doldurdum birini, diğeri boş...
Boşuna bulandırmadım rakıyı
Az az alacaktım iyice çarpsın diye
Bardakları birbirine vurduk,
Ada sahillerinde göz göze geldik...
Aşkla selamladık birbirimizi,
Küçük ve narin bir baş eğmeydi bu...
Gözlerimizi birbirinden ayırmadan aldık ilk yudumumuzu...
Ha diyeceksin ki diğer bardak boştu nasıl içtim?
Haklısın güzelim biliyorum,
Ama ben de hayalinle içiyorum....

Uçsuz bucaksız hayallerim

[My immense dreams]

Önüm uçsuz bucaksız...
Sadece metalik mavi parlaklığında bir deniz ve çok uzaklarda bir güneş..
Doğa yine tüm silik tonlarına rağmen tüm canlılığı ile karşımda.
Önümdeki ışığa önceden bakamazdım.
Şimdi çok uzakta ve hafif yukarıda
Ama çıplak gözle temas edebiliyorum.
Evet, evet! Sanki gördüm seni.
Işığın o parlak maviliği yarıp kalından inceye bir çizgi halinde parıldıyor bana.
Hep beni takip ediyor o pürüzlülüğe rağmen.
Sanki içime işleyecek.
Bana yaklaştıkça belirli belirsiz bir hal alıyor ama.
Emin değil sanki.
Ama ben emin oluyorum yavaş yavaş.
Gitgide yüzünü daha iyi seçebiliyorum o ışık kaynağının içinde.
Gitgide alçalıyor ve bana yaklaşıyorsun.
Emin oldukça içim sımsıcak oluyor.
Uçsuz bucaksız yüzey civa havuzu gibi tehlikeli.
Ama sen uzattığın o parlak halı ile sanki gel diyorsun.
Tehlikeye rağmen gelmek.
Yolunu görmek bile heveslendiriyor, uzattığın eli görmek..
Ama emin olamıyorum.
Bana yaklaştıkça belirsizleşiyor yol,
Sanki parıldamıyor.
Zaman geçtikçe simandan daha da emin oluyorum
Ve gitgide alçalıyorsun,
Bana yaklaşıyorsun…
Tamam! Anladım!
O silik pembeni de bulaştırdın yolun sonuna,
Artık sen olduğundan kesinlikle eminim.
İşte sen yüzün ve tüm pembeliğinle oradasın, uzakta..
Ben ise tüm maviliğimle seni kucaklamaya hazırım.
Ama ayrıyız aslında;
Kavuştuğumuz çizgiyi göremiyorum,
O çizgi çok uzak ve çok mat, seçemiyorum.
Tüm pembeliğinle sen, tüm maviliğimle ben…
Ve sen uzattığın halıyı artık kırmızı halı yaptın.
Ben hala o uzaklardaki belirli belirsiz çizgiden emin olmaya çalışıyorum
Ama zaman düşmanım…
Değerini bilmediğim günlerin intikamını alırcasına batırıverdi seni.
Rakı kıvamında gömülüverdin sonsuzluğa.
Tüm suyu bulandırarak.
Ardından pembeliğin gitti peşinden..
Kalan sadece bomboş, sönük mavilik ve grilikler.
Meğer sen de hayalmişsin.
Sarhoş olan benmişim,
Işığım sanmışım, dalıp dalıp gitmişim….